Verder langs de kust naar Wakulla

Bijna twee uur geleden aangekomen bij weer een Airbnb. Normaal zit ik vrij vlot achter mijn laptop de weblog te schrijven. Nu hebben we eerst anderhalf uur met haar staan praten... Het klikte direct en voordat we het weten is ons halve levensverhaal al verteld en hebben we alle ins en outs over Amerika en Nederland besproken. We hadden nog uren door kunnen gaan, maar ik heb het op een gegeven moment gewoon afgekapt. Er moet tenslotte nog wat administratieve dingen gedaan worden, zoals het schrijven van mijn verhaal van vandaag.

We pikken de route van gisteren langs de kust vandaag weer op. Mooie route, minder zoeken dan gisteren. Bos, duinen, bruggen, zee, (schier)eilanden voor de kust, bebouwing; meeste huizen op palen... Soms en stadje. We komen door Apalachicola. Lijkt een leuk stadje! Als je tijd hebt ga er dan wat rondlopen. We hebben echter niet veel tijd vandaag omdat we naar een andere tijdzone gaan en de klok een uur terug moeten zetten. Bovendien willen we rond de middag aankomen in Wakulla, dus rijden door... We komen bij Carrabelle Beach, vlak voor het gelijknamige stadje. Strand direct aan de weg met veel picknickgelegenheid. Een Historic Marker bord. Dat maakt ons toch even nieuwsgierig. Wat is hiermee? We draaien om en stoppen. Het blijkt dat de Amerikanen hier de D-Day invasie in Normandië hebben geoefend. Nou ja, zeg... Nooit bij stilgestaan dat hiervoor geoefend werd...! Hier dus! We gunnen het een tien minuten en gaan dan toch weer verder. De weg loopt hier in dit gedeelte vlak langs de kust en het is prachtig. Voor de kust liggen (schier)eilanden, dus weinig golfslag.

Om half één komen we aan in Wakulla Springs State Park. Precies tien minuten later zal de rondvaartboot vertrekken. We parkeren dus snel onze auto en kopen tickets hiervoor.
Wakulla is een park genaamd naar de Wakulla rivier, die warme bronnen heeft. Manatees komen in de winter hiernaartoe, omdat het water hier warmer is dan in de zee. Vandaag is het een koude dag, de kans om manatees te zien is groot. We zien er inderdaad een paar, maar het is lang wachten totdat ze hun snuit boven water steken. Zo lang wacht de rondvaartboot niet. We hebben er niet echt geluk mee verder. We hebben wel geluk met het zien van alligators, schildpadden, allerlei watervogels en andere vogels.
De rondvaart duurt ruim een uur en de gids blijft maar vertellen over de dieren en de bijzonder mooie vegetatie.

Manatee (de beste foto die we hebben kunnen maken..)

Als we dit gehad hebben besluiten we om naar St. Marks National Wildlife Refuge te gaan. Het ligt er niet zo heel ver vandaan en we hebben daar nog mooi een uurtje of twee de tijd voor. We krijgen een kaart bij het bezoekerscentrum en de ranger raadt ons een bepaalde wandeling aan van 3,5 mijl. Ik ben wat huiverig voor alligators, maar met een beetje wetenschap over het gedrag van deze beesten en gezond verstand moet het goed gaan. Ik ben nog steeds wat huiverig als we eraan beginnen, vooral als ik de afstand (om een meer) vanaf het begin al kan overzien. Dat lijkt me véél langer toe... Niet, dat ik niet ver wil wandelen, maar die alligators hè... Johan haalt me over en oké, we gaan op weg. Ik heb er flink de pas in, dat wel...
En ja hoor. Natuurlijk komen we ze tegen, we zien ze eigenlijk alleen aan de overkant van een watertje of op eilandjes. Wat er tegen onze kant op de wallekant tussen de begroeiing ligt zien we niet. En dat is misschien maar beter ook.
Na goed een uur hebben we het rondje gelopen en we voelen ons helemaal voldaan.

We stappen de auto in en rijden de weg verder af tot het uiterste puntje, waar de vuurtoren is. Onderweg mooie uitzichten en zelfs een baby-American Eagle hoog in een nest. Staat op het punt van uitvliegen, maar durft nog niet goed. Diverse mensen met telelenzen staan hier de boel in ogenschouw te nemen.

We vinden het genoeg geweest voor vandaag. Rijden 32 km terug naar ons Airbnb in de bossen en zitten hier nu in een kast van een huis, waar een vrouw van mijn leeftijd alleen woont. En dat is te merken aan alle onderwerpen die we inmiddels al hebben besproken...