St. Augustine

St. Augustine is Amerika's oudste plaats en werd gesticht in 1565 door Spaanse ontdekkers. Vanuit Daytona is het een uur rijden. Tien jaar geleden waren we hier al en bezochten toen het fort. Omdat we niet veel tijd hadden, zijn we er verder wat vluchtig door heen gereden, denkende dat het niet veel voorstelde. Dat was echter tot grote verontwaardiging van een vriendin en ik heb dus steeds het gevoel gehad dat we dat niet goed hadden ingeschat. Nu we de kans hebben, gaan we er toch nog maar eens naar terug. En ja, het is zeker de moeite waard!

We pakken deze ochtend onze spullen bij elkaar, zeggen Keith gedag en rijden dus naar het noorden. We hadden de kustweg kunnen pakken, maar dat deden we tien jaar geleden al. Ik herinner me dat van de oceaan niet al te veel te zien was, dus we doen dat deze keer niet. We nemen gewoon de snelweg, dat schiet even wat lekkerder op en zo hebben we meer aan onze dag.

We komen halverwege de ochtend aan. Zoeken eerst Amerika's eerste stenen kerkje op. Althans, dit is de plek waar het eerst een gebedsdienst gehouden werd; Mission de Nombres de Dios. Ligt in een klein parkje met oude graven, gedenkbomen en andere herdenkingsmonumenten. Het is eigenlijk meer een kapelletje, door de jaren heen helemaal begroeid. Leuk om te zien.

We rijden daarna door naar de parkeergarage bij het bezoekerscentrum. Betalen het platte tarief van $ 15.00 en hoeven dus voor de rest van de dag de tijd niet in de gaten te houden, wat je wel hebt als je elders parkeert. Zover ik dat tenminste gezien heb...
We krijgen een kaart in het bezoekerscentrum, waarop diverse locaties omcirkeld worden die de moeite waard zijn. Het centrum bevat een lange straat met diverse soorten kleine winkeltjes en restaurantjes. Hier is geen verkeer. Verder nog wat andere al of niet klinkerstraatjes die er gezellig uit zien. Er zijn van allerlei huizen en dergelijke te bezichtigen, maar overal moet voor betaald worden. Niet alles kan me interesseren, want ik heb geen idee wie die mensen zijn, waarvan we het huis zouden moeten bekijken. Midden in dit alles is nog zoiets als een historisch openluchtmuseum, maar er komt een schoolklas(?) luidruchtige kinderen aanlopen. We besluiten dat we het beter kunnen gaan proberen op de terugweg.

Wél bezoeken we het oudste huis van St. Augustine, wat niet al te ver van het oudste straatje staat. Het huis en de inrichting is nog vrijwel authentiek. De rondleiding duurt een half uur, maar er wordt heel veel verteld over een bepaalde familie die hier woonde. Dat gaat zo snel, dat ik moeite heb om het te volgen en mijn gedachten er niet bij kan houden. Johan en ik lopen dus zelf wat rond en besluiten om eerder de uitgang weer op te zoeken.

Buiten het centrum staan nog wat grotere imposante gebouwen, een school dat vroeger een hotel was, het stadhuis en een kathedraal bijvoorbeeld.

Wanneer we op de terugweg weer langs het openluchtmuseumpje lopen, blijkt het een gaan en komen van schoolklassen te zijn. Dus het is er zeker niet beter op geworden. We slaan dit gedeelte dan maar over.

We besluiten om de auto te pakken en de Old Jail op te zoeken. Stonden eerst ergens verkeerd, precies voor een DQ (Dairy Queen) en vinden dat we ons ook wel eens op een ijsje mogen trakteren. Funnelcake met caramel ziet er wel interessant uit en die gaan we dus proberen... Mmm...
Maar dan toch nog naar de Old Jail. Eenmaal aangekomen, zien we dat de Jail helemaal ingepakt staat in steigers en doeken. Jammer, maar rondleidingen zijn er nog wel. De prijs van $ 10.00 per persoon mag er zijn, maar we doen het toch. De 'gevangene' in streepjespak heeft een leuke manier van vertellen. Voor we naar binnen gaan toont hij ons het schavot met de galg. Hier werden de misdadigers voor de ogen van publiek die er voor betaalde, maar ook voor die van medegevangenen opgehangen.
De gevangenis is niet echt groot, heeft twee etages cellen in het middenblok (met gang er omheen), maar helemaal authentiek en stond model voor het latere Alcatraz in Californië. Ik moet zeggen, het was behoorlijk indrukwekkend.

Als we er uit komen (met bewijs dat we vrijgelaten zijn), wordt het toch echt tijd dat we in de auto stappen voor de rest van onze route vandaag. Nog zo'n anderhalf uur te gaan naar St. Marys, inclusief wat oponthoud bij Jacksonville. We steken daarbij de grens naar Georgia over.