Sightseeing in de omgeving van Daytona

Voor deze dag hadden we niet echt plannen. Misschien nog wat motoren kijken, of een dagje naar het strand. Echter, de dag begon bewolkt en regenachtig. Voor beide niet echt een gunstige omstandigheid. Bovendien wéér motoren kijken, is misschien ook wel wat teveel van hetzelfde...

We besluiten dus om in de auto te stappen en rijden naar het noorden. Ik had in de wegenatlas gezien dat daar wat staatsparken zitten en we gaan er maar eens gewoon naar toe. Kijken of het iets is en hopen dat de regen misschien inmiddels opgehouden zal zijn.

Het eerste park is Tomoka State Park. Het regent nog steeds wat als we aankomen, dus we twijfelen of we hiervoor dan entree gaan betalen. Maar ja, die $ 4.00 zal de kop niet kosten, dus we gaan er voor. Dit park is gelegen op een schiereiland en bij de punt komen twee rivieren samen; Tomoka River en Halifax River. We kunnen met de auto helemaal tot aan de punt komen. We stappen uit, lopen wat langs de oever, terwijl het nog licht regent. Er is niet echt veel te zien, behalve een historisch monument dat betrekking heeft op het indianendorp Nocoroco dat hier ooit was. Echt wandelpaden hebben we niet gezien. Het park wordt veel gebruikt door kampeerders en sportvissers. En dat is het wel zo'n beetje.

Rijden door Tomoka State Park

Historisch monument

Wandelen langs de rivierkust

En dan toch bedenkingen krijgen...

We rijden door naar het volgende staatspark en komen uit bij het Bulow State Park. Geen entree hier. Het is inmiddels droog geworden, gelukkig. We besluiten om hier een leuke wandeling te maken. Het staat niet echt duidelijk aangegeven. Na zo'n 500 meter zijn we weer terug op het beginpunt. Tja, dat schiet niet op natuurlijk... 😑

We nemen een ander pad. We lopen driekwartier heen en dan weer dezelfde route terug. Jammer genoeg geen rondje, maar mooi is het wel. We komen niemand anders tegen dan een mountainbiker en een vreemd beest...Wat het is weten we niet, dus ik vind het een beetje eng. We kunnen echter heel dichtbij komen en goede foto's maken. Later hoor ik van Keith, onze Airbnb host, dat het een armadillo is en ongevaarlijk. 

Eeuwenoude eik met Spaans mos

Leuk klein rondje met houten wandelpaadje

Armadillo

De zon is ondertussen behoorlijk gaan schijnen en het wordt warm. Wat zullen we doen? In plaats van nog een park, rijden we nu naar het zuiden van Daytona en gaan naar Ponce de Leon, waar een historische en gerestaureerde vuurtoren is op het zuidelijkste puntje van de South Peninsula. 

We komen er om vier uur aan en kopen een kaartje voor de toren en het bijbehorend (openlucht)museum. We hebben dan nog precies een uur voor het gaat sluiten. De 202 treden naar boven voelen we inmiddels wel in onze benen... Het uitzicht (en de wind) is fenomenaal. Langer dan een minuut of vijf blijven we niet boven. Beneden doen we nog wat gebouwtjes aan die onderdeel zijn van het museum, pomphuis, generatorhuis, huis van de beheerder, een gebouwtje met allerlei informatie zijn daar voorbeelden van. Eigenlijk hebben we geen geduld en tijd om alles goed te bekijken.

Het is tijd om terug te rijden naar onze Airbnb. We zullen een andere kamer krijgen. Eigenlijk de kamer die we ook geboekt hadden. Maar Keith, onze host, had per ongeluk een Frans stel in die kamer gestopt. We kregen daarom een kamer met een kleiner bed en uitzicht op de straat. Hij kwam er pas later achter. Ik vond het al gek dat ons bed op heel anders was dan op het plaatje... We kregen er daarom een andere kamer bij. Uiteindelijk vonden we het helemaal niet zo'n probleem. Maar nu wilde hij toch wel graag vier Duitsers in die twee kamers stoppen. Daar de Fransen vandaag vertrokken, konden wij dus alsnog in de grotere kamer met het kingbed. Dus vanmorgen onze spullen klaar gezet en toen we een uurtje geleden terugkwamen was alles oververhuisd...