Jimmy Carter, Plains GA

Natuurlijk weer een half doorwaakte nacht gehad; vaste prik na aankomst in Amerika... Met een uurtje of vier moet ik het doen vandaag. Ik zie er dus niet op mijn allerbest uit en tot overmaat van ramp heb ik ook nog mijn oogpotlood thuis laten liggen... Na een behoorlijk uitgebreid ontbijt, de bagage reorganiseren en het bijwerken en updaten van diverse elektronica stappen we in onze auto... De regenwolken zijn verruild voor een stralend blauwe lucht. Hoewel een beetje fris, toch heerlijk zonnig. De temperatuur zal vandaag rond de 18 graden uit gaan komen.

We zetten koers naar het zuiden, want vandaag gaan we de hometown van Jimmy Carter bezoeken. We gaan via 'binnenwegen' en stoppen in de buurt van Griffin bij een bank om een aantal papieren dollars om te wisselen in quarters. Die zal ik morgen nodig hebben, wanneer ik Johnny ga bezoeken. De bank vindt het helemaal geen probleem en het is vlug geregeld. Bijna direct naast de bank vinden we een Walmart. De eerste boodschappen worden gedaan en natuurlijk moet ik op zoek naar een oogpotlood. Redelijk geslaagd daarin, gelukkig.

Tomtom brengt ons op een wonderlijke manier op een landelijke weg en we komen door Yatesville. Een kleine plaats, maar een opvallend winkeltje trekt onze aandacht. Er wordt naast wat planten, antiek en curiosa verkocht. We worden hartelijk ontvangen, lopen er wat rond en raken dan in gesprek. En dan komt natuurlijk al snel de vraag: "Hoe komen jullie hier terecht?" Ze hoort het allemaal aan en vindt het heel bijzonder. Verder heeft ze ook nog nooit bezoekers gehad van zo ver weg; vraagt of ze een foto mag maken van ons voor op haar website, of Facebook, weet ik veel... Nou, dat kan wel even geregeld worden. Later maar eens kijken of ik ons inderdaad terug kan vinden…

We gaan verder, maar besluiten een eindje verderop eerst maar eens te lunchen en gaan daarvoor gewoon in de berm staan. Zonnetje erbij, heerlijk...!

De route wordt vervolgd, we komen nog langs Auchumpkee covered bridge, wat natuurlijk ook goed is voor een leuke stop en dan moeten we toch echt doorrijden naar Plains.

Auchumpkee Covered Bridge

Plains is de geboorteplaats van Jimmy Carter, waar zijn ouders een pindaboerderij hadden. We komen er rond twee uur aan. We gaan naar het bezoekerscentrum, dat gehuisvest is in de school waar Jimmy vanaf de 1st tot aan de 11th grate heeft gezeten. Het is nu helemaal museum, maar de schoolstructuur is nog prima terug te zien. Ik had hier zeker meer tijd willen doorbrengen, maar dit is niet het enige wat er in Plains te bezoeken is. Het railroaddepot bijvoorbeeld, waar Jimmy zijn verkiezingscampagnes hield, het benzinestation/winkel van zijn broer, zijn huidige woonhuis (die overigens niet te bezichtigen is, maar waar je wel langs kunt rijden) en natuurlijk de pindafarm waar hij opgegroeid is. Dat is ook al bijna een openluchtmuseum op zich. Ook hier raken we in gesprek met twee erg geïnteresseerde rangers. We hebben een 'prijs gewonnen' omdat we van het verst weg kwamen die dag. En natuurlijk komt er dan weer zo'n gesprek, wat brengt je hier en wat ga je nog meer bezoeken? Dit soort gesprekken heb je in de toeristische gebieden niet. Daar is het duidelijk; daar ben je de toerist zoals ieder ander... Maar in gebieden zoals dit, val je echt uit de toon en willen ze van alles van je weten. Echt leuk!
De tijd gaat dringen, om half vijf sluit de boel en hoewel wij hier best nog meer tijd hadden kunnen doorbrengen, willen we ook wel verder.

Jimmy's school, nu bezoekerscentrum

Eerste klas

Campagne in het depot

Jimmy's boyhood home

Nog een 60 km te gaan en dan zijn we bij het hotel.
We krijgen een kamer boven de ijscrunchmachine. Daar ben ik natuurlijk niet blij mee. Dus terug naar de receptie en nu hebben we een kamer boven de receptie.

We hadden het vanmorgen al gemerkt, mijn laptop wil een update halen precies op het moment dat we hem wilden afsluiten. Het duurde allemaal veel te lang. Dus de boel afgesloten en toen we vanavond op de hotelkamer kwamen, weer direct aan gezet. Kan hij alvast beginnen, terwijl wij gingen eten. Toen we terugkwamen was hij nog volop bezig. Ik moest anderhalf uur wachten voor ik eindelijk aan mijn verslag kon beginnen! Grrr...